سینماپرس: سید عباس طهماسبی کارگردان مستند «ماح» بیان کرد که این اثر روایتگر فعالیت‌های جهادی یک مسجد خاص است. به گزارش سینماپرس، سید عباس طهماسبی کارگردان مستند «ماح» که این روزها به صورت اینترنتی در دسترس علاقمندان قرار گرفته است، در گفتگو با مهر درباره این اثر گفت: این مستند درباره یک فعالیت جهادی در […]



سینماپرس: سید عباس طهماسبی کارگردان مستند «ماح» بیان کرد که این اثر روایتگر فعالیت‌های جهادی یک مسجد خاص است.

به گزارش سینماپرس، سید عباس طهماسبی کارگردان مستند «ماح» که این روزها به صورت اینترنتی در دسترس علاقمندان قرار گرفته است، در گفتگو با مهر درباره این اثر گفت: این مستند درباره یک فعالیت جهادی در یکی از مساجد استان فارس، شهرستان جهرم است. در این مسجد خاص کارهای خاصی هم انجام می‌شود که همه این فعالیت‌ها در جهت جذب جوانان به مسجد است.

وی افزود: این مسجد در تراز انقلاب اسلامی است و برنامه‌های مختلفی در آن برای جذب افراد از سنین مختلف صورت می‌گیرد. برای مثال این مسجد ابتدا کارش را با سفرهای راهیان نور آغاز کرد، اصلاً اولین مسجدی است که کاروان راهیان نور را راه‌اندازی کرد. یا مثلاً دست‌اندرکارانش برای اولین بار طرح «از مدرسه تا مسجد» را اجرایی کردند و منتظر نماندند بچه‌ها خودشان به مسجد بیایند و جذب شوند. از سوی دیگر در این مسجد یک سری کارهای هنری هم انجام می‌شود اما به طور کلی بیشترین جذب افراد از طریق همین طرح «از مدرسه تا مسجد» بوده است.

این کارگردان مطرح کرد: این مسجد بانی‌ دارد که نامش حاج مسعود گواهیان است. او تمام زندگی خود را برای جذب جوانان و نوجوانان به مسجد گذاشته و یک فعالیت جهادی می‌کند. در این مسجد فعالیت‌های مختلفی در زمینه ورزشی، علمی، هنری و… انجام می‌شود تا افراد جذب شده همچنان در این مسیر بمانند تا به اینجا هم خروجی خوبی داشته‌اند.

طهماسبی با بیان اینکه اولین چیزی که ما را به ساخت مستند «ماح» ترغیب کرد حضور جمعیت حدود هزار نفری برای اقامه نماز جماعت در این مسجد بود، اظهار کرد: این برای ما جذاب بود که این تعداد از جوانان در نماز جماعت شرکت می‌کنند. اصلاً اول به همین منظور به سراغ این مسجد رفتیم ولی وقتی به آنجا سر زدیم دیدیم فعالیت‌های دیگری هم در آنجا انجام می‌شود چون آقای گواهیان برای این امور وقت زیادی گذاشته و یک شخصیت جذاب دارد مثلاً با اینکه بیش از پنجاه سال دارد ولی با بچه‌های کوچک و نوجوانان ارتباط بسیار خوبی برقرار و زمینه ماندن این افراد در مسجد را فراهم می‌کند. به طوری که افرادی از هر قشری به این مسجد جذب می‌شوند، مثلاً بچه‌هایی هستند که پدر و مادرشان نماز نمی‌خوانند اما از طریق این بچه‌ها به مسجد جذب و نمازخوان شده‌اند. درواقع دست‌اندرکاران مسجد فعالیت گسترده‌ای در بحث «جذب» دارند.

این مستندساز توضیح داد: فعالیت مسجد فراتر از فرهنگسراست. فرهنگسراها غالباً روی موضوعات خاصی متمرکز هستند ولی دست‌اندرکاران این مسجد از کلاس‌های قرآنی گرفته تا کلاس‌های علمی، تئاتر، سرود و … برگزار می‌کنند. تا دو سال گذشته و پیش از فراگیری کرونا، این مسجد ۱۸ گروه سرود داشت که حدود ۹۰۰ نوجوان در آن فعال بودند. هیچ شروط خاصی هم برای عضویت در این فعالیت‌ها وجود ندارد. اصلاً هرکسی که به مسجد جذب می‌شود رفته رفته رنگ و بوی بچه‌های آنجا را می‌گیرد و به عبارتی «بچه مسجدی» می‌شود.

وی اظهار کرد: فعالیت‌های این مسجد مانند یک کلاس است به خاطر دارم حین ساخت مستند می‌دیدم که پدر و مادرها در ساعت‌های مشخص فرزندان خود را به این کلاس‌ها می‌آورند و در ساعت‌های مشخص به دنبال فرزندان خود می‌آمدند. مثلاً برخی پدر و مادرهایی را می‌دیدم که پوشش متفاوتی داشتند اما همان‌ها هر روز فرزندان خود را به منظور شرکت در کلاس‌ها به مسجد می‌آورند. حضور فرزندان آنها در این کلاس‌ها باعث شده بود حتی این افراد هم به مسجد جذب شوند و در نماز جماعت شرکت کنند.

طهماسبی در پایان بیان کرد: حالا با شیوع کرونا هم فعالیت‌های این مسجد به شکل مجازی برگزار می‌شود و حتی بچه‌ها از طریق همین راه باز هم با آنجا و کلاس‌هایش ارتباط می‌گیرند.